Κυριακή, 29 Οκτωβρίου 2017

Η Σχέση Ανθρωπίνων Σχέσεων με τις Δημόσιες Σχέσεις

Η Σχέση Ανθρωπίνων Σχέσεων με τις Δημόσιες Σχέσεις
Ο κλάδος των ανθρωπίνων σχέσεων αναπτύχθηκε στο τέλος του 19ου αιώνα για την επίλυση των προβλημάτων μεταξύ εργοδοτών και εργαζόμενων. Η χρησιμοποίηση των ανθρωπίνων σχέσεων απέφερε την αρμονική συνεργασία, ( φυσικά μέχρι ενός σημείου), μεταξύ επιχείρησης και εργαζομένων.
Απαραίτητη προϋπόθεση για την αποδοτική χρησιμοποίηση τους μέσα σε έναν οργανισμό, θεωρείται η ύπαρξη κατάλληλης συμπεριφοράς απέναντι στο άτομο, με την αναγνώριση της αξίας της αξιοπρέπειας του και της πίστης στην αξία του παράγοντα «άνθρωπος».
Έτσι λοιπόν μπορούμε να πούμε πως οι ανθρώπινες σχέσεις αποβλέπουν ειδικότερα στον συντελεστή εργασία και άρα στον ανθρώπινο παράγοντα και στην παροχή οικονομικών, ψυχολογικών  και κοινωνικών ικανοποιήσεων.
Οι δημόσιες σχέσεις αποσκοπούν στην αποκατάσταση επικοινωνίας διπλής κατεύθυνσης και κατανόησης μεταξύ ενός οργανισμού και του κοινού (εσωτερικό και εξωτερικό). Μπορούμε να πούμε πως οι ανθρώπινες σχέσεις είναι ένας κλάδος των δημοσίων σχέσεων και αποτελούν ένα αναπόσπαστο κομμάτι τους.
Συμπερασματικά
Για την επιτυχή εφαρμογή ενός προγράμματος δημοσίων σχέσεων πρέπει να ληφθούν σοβαρά οι ανθρώπινες σχέσεις και στις οποίες σε τελική ανάλυση αποβλέπουν με τις ενέργειες τους και οι δημόσιες σχέσεις.
Η Θεωρία εξέλιξης των αναγκών του Α. Maslow - Υποκειμενικοί παράγοντες απόδοσης της εργασίας
Υποκειμενικοί παράγοντες απόδοσης της εργασίας
Η Διοίκηση της επιχείρησης, για να επηρεάσει τη θέληση του ανθρώπινου παράγοντα, του εργατικού δυναμικού της και να πετύχει τους σκοπούς της, οφείλει να ασκήσει αποτελεσματική υποκίνηση. Αυτό θα το πετύχει με την ικανοποίηση των υποκειμενικών του αναγκών και κινήτρων γιατί βασικά η συμπεριφορά του ατόμου καθορίζεται από τις ανάγκες του. Μια κοινωνιολογική-διοικητική ταξινόμηση των αναγκών έγινε από τον Maslow. O Maslow κατάταξε τις ανάγκες – που είναι μαζί και οι υποκειμενικοί παράγοντες απόδοσης της εργασίας- σε πέντε κατηγορίες και διαμόρφωσε την παρακάτω Μασλοβική Πυραμίδα.
Από τις κατηγορίες αναγκών του Maslow οι φυσιολογικές ανάγκες και οι ανάγκες ασφάλειας αποτελούν πολύ ισχυρά κίνητρα συμπεριφοράς γιατί έχουν βιολογική υπόσταση και συνδέονται άμεσα με την ύπαρξη του εργαζόμενου. Είναι οι βασικές ανάγκες. Αυτές οφείλει η επιχείρηση να τις ικανοποιήσει προσφέροντας το εισόδημα. Αλλιώς θα είναι αδύνατο να πετύχει τους σκοπούς της και να επιβιώσει. Τις ανώτερες ή εγωϊστικές ανάγκες οφείλει να προσπαθήσει να τις ικανοποιήσει, για να πετύχει μεγάλη παραγωγικότητα και αποτελεσματικότητα. Τότε η εργασία είναι τόσο φυσική όσο και το παιχνίδι. Ικανοποιήθηκαν οι υποκειμενικές ανάγκες του προσωπικού και η επιχείρηση πέτυχε να τους διευθύνει σωστά. Δημιούργησε τις καλές συνθήκες εργασίας και καλής κοινωνικής επικοινωνίας μεταξύ των εργαζομένων της. Έτσι οι εργαζόμενοι δεν νοιώθουν την ανάγκη να κοιτάξουν για την ικανοποίηση των αναγκών τους έξω από το περιβάλλον της επιχείρησης.
Η μεγάλη απάθεια και η έλλειψη προσπάθειας από τη μεριά των εργατών στη βιομηχανία δεν οφείλεται στην τεμπελιά των ατόμων, αλλά στην παρεμπόδιση τους, από τη διοίκηση, να ωριμάσουν. Η διοίκηση της επιχείρησης τους θέλει να είναι παθητικοί, ανώριμοι, εξαρτημένοι και υποτελείς της και αυτοί ανταποκρίνονται και συμπεριφέρονται με μεγάλη ανωριμότητα, όπως τους θέλουν. Κι όμως η επιχείρηση χάνει μ’ αυτό. Αντίθετα οφείλει να επιδιώκει την ωριμότητα τους. Πειραματικά αποδείχτηκε ότι η διεύρυνση των ευθυνών των εργαζομένων είναι προς όφελος του ίδιου και της επιχείρησης. Με την ικανοποίηση των αναγκών του ανθρώπινου παράγοντα (βασικών και ανώτερων ) πετυχαίνει μεγάλη απόδοση της εργασία. Άλλος δρόμος δεν υπάρχει.

Η Σχέση της Προπαγάνδας με τις Δημόσιες Σχέσεις

Η Σχέση της Προπαγάνδας με τις Δημόσιες Σχέσεις
Η προπαγάνδα είναι κι αυτή ένας τρόπος επικοινωνίας. Απαιτεί τη γνώση της κοινωνικής ψυχολογίας καθώς και της ψυχολογίας του ατόμου. Αποτελεί μια μορφή επικοινωνίας, όπου η πηγή, που είναι ο προπαγανδιστής, μεταβιβάζει στον αποδέκτη δηλ. την κοινή γνώμη, ένα μήνυμα. Αδιαφορεί όμως για την αλήθεια των γεγονότων και μοναδικό σκοπό έχει την πειθώ της κοινής γνώμης για την αποδοχή του μηνύματος ( ιδέες ή πράξεις), με την άσκηση ψυχολογικής βίας, χωρίς δυνατότητα επιλογής από το κοινό.
Ο Αδόλφος Χίτλερ, ένας από τους κυριότερους προπαγανδιστές όλων των εποχών, αναφέρει στο βιβλίο του « Ο αγών μου» ότι «η προπαγάνδα δεν πρέπει να ερευνά την αντικειμενική αλήθεια».
Η έννοια της προπαγάνδας
Κατά το Αμερικανικό Ινστιτούτο « προπαγάνδα είναι η έκφραση γνώμης ή εκδήλωση δράσης, η οποία δημιουργείται σκόπιμα από άομα ή ομάδες με σκοπό να επηρεάσει τη γνώμη ή τη δράση άλλων ατόμων ή ομάδων προς την κατεύθυνση προκαθορισμένων σκοπών».
Κατά τον Young «προπαγάνδα είναι η εκ προθέσεως χρησιμοποίηση πειστικών μεθόδων ή άλλων τεχνικών συμβόλων προς μεταβολή της συμπεριφοράς και τελικά προώθηση σε πράξη».
Ένα «σκληρό» ορισμό έδωσε ο F.C. Iron κατά τον οποίο «προπαγάνδα είναι μια μονόπλευρη προσπάθεια παρουσίασης- συνήθως με μια κρυφή ή κεκαλυμμένη μέθοδο-, πληροφοριών τις οποίες αυτός που τις παρουσιάζει γνωρίζει ότι είναι τουλάχιστον εν μέρει ψευδείς».
Αρχές της προπαγάνδας
1.Απευθύνεται ταυτόχρονα στο άτομο και στη μάζα.
2.Είναι ολοκληρωτική. Χρησιμοποιεί ταυτόχρονα όλα τα μέσα επικοινωνίας.
3.Είναι συνεχής και με διάρκεια. Επαναλαμβάνει τα συνθήματα της για μεγάλο χρονικό διάστημα, χωρίς διακοπή και κανένα κενό.
4.Είναι οργανωμένα από ειδικό φορέα, προσωπικό και μέσα μαζικής επικοινωνίας.
5.Απευθύνεται στο υποσυνείδητο και στα χαμηλά ένστικτα του ανθρώπου και όχι στη λογική του. Η λογική πειθώ απαιτούν συζήτηση κάτι που δεν επιθυμεί ο προπαγανδιστής.
6.Ωθεί τα άτομα σε δράση που εκφράζει τις ιδέες και τη σκέψη του προπαγανδιστή.
7.Γνωρίζει τη ψυχολογία του ατόμου, τα αισθήματα, τις γνώμες και δεν προσβάλει κατευθείαν  στερεότυπα και γνώμες που είναι αποδεκτά από τη κοινή γνώμη.
8.Διερμηνεύει τις καθημερινές ανησυχίες της κοινωνίας την οποία προσπαθεί να επηρεάσει.
9.Αναφέρεται αποκλειστικά στην επικαιρότητα για να διεγείρει το ενδιαφέρον του ατόμου.
10.Δείχνει ενδιαφέρον για τους αναποφάσιστους και με κατάλληλους χειρισμούς τους οδηγεί στην επιθυμητή πράξη.
11.Δεν ενδιαφέρεται για την αλήθεια γιατί δεν εξυπηρετεί τον σκοπό της.
Ομοιότητες και διαφορές προπαγάνδας και δημοσίων σχέσεων
Ομοιότητες προπαγάνδας και δημοσίων σχέσεων
Οι κυριότερες ομοιότητες προπαγάνδας και δημοσίων σχέσεων είναι:
-Χρησιμοποιούν τα μέσα μαζικής επικοινωνίας (Φυσικά τα χρησιμοποιούν με άλλο τρόπο και στοχεύουν σε διαφορετικά πράγματα).
-Απευθύνονται σε μικρή ή μεγάλη ομάδα ατόμων, με σκοπό να την επηρεάσουν.
-Απαιτούν οργάνωση και προγραμματισμό.
Διαφορές προπαγάνδας και δημοσίων σχέσεων
1.Η προπαγάνδα έχει σκοπό να επηρεάσει το κοινό, να το προσηλυτίσει, να επιβάλει μια αντίληψη. Οι δημόσιες σχέσεις αντίθετα προσπαθούν αν κερδίσουν την κατανόηση και την εμπιστοσύνη του κοινού.
2.Στόχος της προπαγάνδας η επιβολή των θέσεων που υποστηρίζει και η αύξηση των οπαδών της. Οι δημόσιες σχέσεις τη δημιουργία ευνοϊκής εικόνας, αύξηση κύρους και την απόκτηση εμπιστοσύνης.
3.Η προπαγάνδα δεν εκφράζει την αντικειμενική αλήθεια. Χρησιμοποιεί το ψέμα, διαστρεβλώνει την αλήθεια, παραβλέπει ή παραλείπει στοιχεία. Οι δημόσιες σχέσεις είναι μόνον η αλήθεια.
4.Η προπαγάνδα απευθύνεται στο υποσυνείδητο και στα κατώτερα αισθήματα του ανθρώπου. Οι δημόσιες σχέσεις απευθύνονται στην λογική. Ο Χίτλερ στο βιβλίο του «ο αγών μου» αναφέρει ότι « η προπαγάνδα πρέπει να απευθύνεται στο συναίσθημα και όχι στη λογική του ανθρώπου».
5.Η προπαγάνδα δεν επιδιώκει ποτέ τον διάλογο ενώ οι δημόσιες σχέσεις τον επιδιώκουν.
6.Η προπαγάνδα αναφέρονται και λειτουργούν μέσα στο πολιτιό-ιδεολογικό χώρο της κοινωνίας. Οι δημόσιες σχέσεις έχουν περιεχόμενο καθαρά κοινωνικό.
7.Η προπαγάνδα, αντίθετα με τις δημόσιες σχέσεις, δεν απευθύνεται στο άτομο, αλλά στη μάζα και τον όχλο, όπου η προσωπικότητα του ατόμου παύει να υπάρχει.
8.Η προπαγάνδα περιφρονεί τον άνθρωπο και τα δικαιώματα του και πολλές φορές τον μεταχειρίζεται με απάνθρωπο τρόπο. Αντίθετα οι δημόσιες σχέσεις δίνουν πρωτεύον σημασία στον άνθρωπο.
9.Διαφορετική χρήση των μέσων μαζικής ενημέρωσης. Η προπαγάνδα χρησιμοποιεί την επανάληψη των μηνυμάτων έτσι ώστε μέσα από μια επίμονη υπερβολή να δημιουργηθεί μια  έμμονη ιδέα και να εμφανιστεί  σαν την καλύτερη και μοναδική. Οι δημόσιες σχέσεις χρησιμοποιούν τα μέσα μαζικής ενημέρωσης μόνον κατά το διάστημα που διαρκεί η εκδήλωση δημοσίων σχέσεων με στόχο τη συμφιλίωση, την ανταλλαγή απόψεων, την άρση παρεξηγήσεων κ.λ.π.

Σχέση της Προώθησης Πωλήσεων με τις Δημόσιες Σχέσεις

Σχέση της Προώθησης Πωλήσεων με τις Δημόσιες Σχέσεις
Η προώθηση πωλήσεων συμπληρώνει, μαζί με τις δημόσιες σχέσεις, τις δραστηριότητες της διαφήμισης και των προσωπικών πωλήσεων. Το μήνυμα της διαφήμισης και των δημοσίων σχέσεων, μπορεί να έχει εξασθενίσει μέχρι να βρεθεί ο καταναλωτής στο σημείο πώλησης. Η προώθηση πωλήσεων όμως μπορεί να θυμίσει, ίσως και να διεγείρει, την επιθυμία αγοράς ακριβώς στο σημείο που πραγματοποιείται η αγορά και λαμβάνεται η τελική απόφαση.
Προώθηση πωλήσεων
Το στοιχείο αυτό του μείγματος προβολής περιλαμβάνει διάφορα βραχυπρόθεσμα προγράμματα, τα οποία έχουν σαν στόχο να δημιουργήσουν μία ταχεία αύξηση της ζήτησης για ένα προϊόν ή υπηρεσία.
Ποιες είναι οι πιο συνηθισμένες μέθοδοι προώθησης πωλήσεων και ποιους στόχους εξυπηρετούν.
Η προώθηση είναι, σύμφωνα με αρκετές εκτιμήσεις, η πιο δυναμική μεταβλητή του marketing.
 Οι χρησιμοποιούμενες μέθοδοι είναι:
-Οι εκπτώσεως, οι διάφοροι ειδικοί διαγωνισμοί, τα λαχειοφόρα κουπόνια που μπορούν να ανταλλαγούν με δώρα, τα κουπόνια εκπτώσεων, η διανομή δωρεάν δειγμάτων, η απονομή βραβείων ή δώρων. Ακόμη, στις μεθόδους  προώθησης πωλήσεων περιλαμβάνονται οι δραστηριότητες διακόσμησης προθηκών ( βιτρινών, ραφιών κλπ.), κινηματογραφικές προβολές, εκθέσεις στον τόπο αγοράς.
-Σχετικές με τις παραπάνω  μεθόδους είναι και οι διάφορες μέθοδοι που χρησιμοποιούνται από τους προμηθευτές για τους ενδιάμεσους εμπόρους, όπως είναι  κυρίως οι διάφορες ειδικές εκπτώσεις, συμμετοχή σε εμπορικές εκθέσεις και διαφήμιση.
Η προώθηση πωλήσεων  όμως μπορεί να περιλαμβάνει και διάφορες υπηρεσίες (ψυχαγωγικές, μορφωτικές, εξυπηρέτησης κ.α.) που πραγματοποιούνται μέσα στο κατάστημα και έχουν σαν στόχο την προσέλκυση πελατών, π.χ.:
-Παιδότοπο
-Κουκλοθέατρο
-Προβολή ταινιών
-Κομμωτήριο
-Μηχάνημα τράπεζας ανάληψης χρημάτων
-Ταχυδρομικό κουτί
-Μπαρ
-Άγιος Βασίλης
Στόχοι των μεθόδων προώθησης πωλήσεων
Οι μέθοδοι προώθησης πωλήσεων χρησιμοποιούνται για να εξυπηρετήσουν κάποιους στόχους, όπως:
1.Να παροτρύνουν τους πιθανούς αγοραστές να δοκιμάσουν ένα νέο προϊόν με τη μέθοδο των δωρεάν δειγμάτων.
2.Να προκαλέσουν την προσοχή των καταναλωτών για βελτιώσεις του προϊόντος, που κυκλοφορεί ήδη.
3.Να προλάβουν την απώλεια παλαιών πελατών που προέρχεται από ισχυρό ανταγωνισμό.
4.Να ενθαρρύνουν ενεργά στο σημείο της αγοράς την επίδειξη και προώθηση ενός προϊόντος.
5.Να δημιουργήσουν μια ταχεία αύξηση της ζήτησης για ένα προϊόν ή υπηρεσία.
6.Να δημιουργήσουν την εντύπωση ότι πρόκειται περί ευκαιρίας ή ότι αγοράζει κανείς κάτι, πληρώνοντας σχεδόν τίποτα.
7.Να βοηθήσουν και να παρακινήσουν τους πωλητές της επιχείρησης.
Διαφορές προώθησης πωλήσεων και δημοσίων σχέσεων
Πολλές φορές είναι δυσδιάκριτες οι διαφορές της προώθησης πωλήσεων και των δημοσίων σχέσεων και δύσκολο να οριοθετηθούν. Η συμμετοχή σε μια έκθεση είναι για παράδειγμα προωθητική ενέργεια όπου επιδεικνύεται το προϊόν στη φυσική του κατάσταση και επιδιώκονται πωλήσεις. Μπορεί όμως ταυτόχρονα να αποτελέσει ενέργεια δημοσίων σχέσεων  όταν επιδεικνύονται διάφορα διαγράμματα και φωτογραφίες από τις εκδηλώσεις και τη δράση της επιχείρησης, στο κοινωνικό σύνολο.
Άρα όταν η συμμετοχή έχει στόχο την άμεση αύξηση των πωλήσεων, τότε είναι ενέργεια της προώθησης πωλήσεων, ανόμως στοχεύει στη δημιουργία κλίματος εμπιστοσύνης και αμοιβαίας κατανόησης, τότε είναι ενέργεια δημοσίων σχέσεων.
Ορισμένες ευδιάκριτες διαφορές είναι:
Η προώθηση πωλήσεων διεγείρει την επιθυμία αγοράς και προτρέπει τον καταναλωτή να αγοράσει το προϊόν. Οι δημόσιες σχέσεις δεν έχουν οικονομικό κίνητρο γιατί ο χαρακτήρας τους είναι κοινωνικός και επιδιώκουν την σύσφιξη των σχέσεων.
Οι προωθητικές ενέργειες στοχεύουν στην αύξηση των πωλήσεων ενώ οι δημόσιες σχέσεις στην αμοιβαία κατανόηση.
Η προώθηση πωλήσεων επηρεάζει τον καταναλωτή στο σημείο αγοράς ακριβώς την στιγμή της αγοραστικής απόφασης ενώ οι δημόσιες σχέσεις όχι.